Koray
Senin yokluğun tarif edilemez bir boşluk ama hayatıma ve etrafına bıraktığın izler o kadar derin, o kadar güzel ki... Sen bu hayatta tanıdığım en tatlı, en efendi, içindeki aydınlığı etrafına en güzel yayan insandın. Kendine has o benzersiz auran, duruşun ve o çok özel tarzınla bulunduğun her ortamı güzelleştirirdin. Aslında sen sadece benim değil, yüreğine dokunduğun herkesin abisiydin. İnsanların dertlerini o bitmez tükenmez sabrınla dinler, "Onun için ne yapabilirim, nasıl yardımcı olabilirim, bir işine nasıl yararım?" diye dert edinirdin kendine. O harika öğretici ruhunla, sonsuz anlayışınla ve her zaman çözüm odaklı o bilge tavrınla herkesin sığınağı, yol göstericisiydin. Benim hayatımdaki yerin ise kelimelere sığmayacak kadar eşsiz... Sen benim için her zaman, amasız ve fakatsız elinden gelenin en iyisini yaptın. Sadece beni mutlu etmek için, kendinde olanı, fazlalık gördüğün her şeyi hiç düşünmeden, o koca yüreğinle benimle paylaştın. Benim daha sakin kalmamı, hayatta daha az stres yapmamı isterdin hep. O güven veren, sıcacık sesinle bana "Merak etme, her şey çok muhteşem olacak" diyerek içimi ferahlatışını, sırtımı sıvazlamanı asla unutamam. Seninle paylaştığımız, kalbimin en derinlerinde saklı kalan o kadar güzel anılarımız var ki... Biz seninle birbirimizi o kadar iyi tamamlıyorduk ki, hayata karşı hep sırt sırtaydık. Ne yaşarsak yaşayalım birlikteyken hep çok huzurlu, hep çok mutluyduk. Sen benim için sadece mükemmel bir abi değil, aynı zamanda bu hayatta sahip olabileceğim en sarsılmaz dosttun. Seni çok seviyorum. Bana kattığın her şey için sana minnettarım. Her zaman kalbimde, o muhteşem gülüşün ve iyiliğinle yaşamaya devam edeceksin.