Erol'cum, güzel arkadaşım, seni sık sık düşünüyorum.. Pozitifliğini, enerjini, yardım severliğini ve topluluğa olan katkılarını unutamıyorum. Huzur içinde uyu canım kardeşim; bir gün tekrar karşılaşacağız, güzel günlerimizi birlikte hatırlayacağız.
Canım erol'um hayatımızda büyük bir iz bıraktın seni çok sevdik her şeyin çok güzeldi yattığın yer Nur olsun sevgili oğlumuz.
Buraya en az hatıra paylaşacak kişi muhtemelen benim. Çünkü ben seni 2 yıl gibi çok kısa süre için tanıyabildim. Ama nasıl bir insan olduğunu anlamak için bu iki yıl bana yetti de arttı bile. Kendi okulumun GDSC lideri seçilemediğim için çok üzgündüm, üstelik artık 3. sınıfa gelmiştim ve topluluklara hiçbir şey katamayacağımı düşünüyordum. Seninle yaptığım bir online görüşme, benim için her şeyi değiştirdi. Senin sayende bilgi birikimlerimin sınırını Türkiye’nin de ötesine, Avrupa’ya kadar taşıdım. Bununla da yetmedi, senin sayende GDG bünyesinde çalışmalar yürüten önemli dostlarım oldu. Murat abi, hemşerim Hüseyin abi, Hadi hocam, Ege, Selim, belki GDG İstanbul ekibinin hepsi... Beni aranızda görmekten çekinmediniz, özellikle de sen abi. Buna sonsuza kadar minnettar olacağımı bilmeni isterim. Ankara’daydık yılbaşı günü, ailecek ablamların evinde yılbaşını kutlayacaktık. Ama senin askerliğini Ankara’da yaptığını biliyordum, bu yüzden yılbaşı günü senin yanında olmak istedim. Neyseki o gün birkaç saat geçirebildik ve birbirimizi daha iyi tanıdık. Sen benim insanlık için bir şeyler yapmak isteyen ateşimi gördün, ben de senin her koşulda sevecen olabileceğini gördüm. Dayınla da tanıştım o gün, o da en az senin kadar iyi bir insan, en azından gördüğüm kadar. O yılbaşı gecesi dua etmiştim, umarım birlikte daha nice çalışmalara imza atarız diye, neyse… Umuyorum istirahatin yerindedir. Ben sana o görüşmeyi yaptığımız Ağustos gününde verdiğim sözü tutmak için elimden gelen her şeyi yapıyorum ve yapmaya devam edeceğim. Gözünün arkada kalmayacağından hiç şüphem yok. Huzur içinde uyu abi…
Bebeğim seni ilk kollarıma alıp boynundan öptüğüm gün 12 Nisan sabah ezanı çok güzel bir duygu teyzeliği yaşadım, annen henüz ameliyathanede ayılmamış , herkes anneni beklerken ben heyecanla sana koştum…çok güzel bir bebektin , senin kokunla , adımlarınla , ilk kelimelerinle büyüdüm. Sana Erolcannn derdim sende bana teyzem derdin.Seni son öptüğüm gün 08.Ağustos saat 17 de boynundan, kuzum dedim terini sildim alnından , anneannenlerde oturduk muhabbet ettik annemin kapısında vedalaştık çorapların yine çok tatlıydı…o gün balayından Taylan’dan gelmiş çok yorgun ve hastaydın.. Erolum sen benim için ailemizin bilge, olgun ruhlu içinde kocaman tertemiz bir kalp taşıyan kahramanıydın…çok mütevaziydin yaşından büyüktün her zaman şefkatinle ilgin alakanla bizi sarıp sarmaladın büyüklerine saygın asaletin kaliten duruşun mükemmeldi…kardeşlerin Koray ve oğlum Ereni asla ayırmadan sevgini bilgini emeğini kattın. Çocukluk döneminde memleketimiz Kayseri den İstanbul’a geldiğinizde ‘ablamla hayalimiz çocuklarımızı beraber büyütmekti’ yazları 3.ünüz birlikte oyunlar oynar sen en çok abiliği severek yapar o çok güzel yaptığın tostlardan çikolatalı ekmeklerden onlara hazırlardın… sen bizi hiç üzmedin hayatımıza hayat kattın…sen demek güven demekti , öğretici anlatımın vardı çocukken herşeyi sorgulardın araştırırdın en çok neden ? Herşeye neden derdin senin sihirli kelimen “neden” di? Peki Erol’um kuzum neden benimle dertleşirken üzüntülerini içine içinde çözmeye çalıştın…Bana her konuda aşırı benzerdin doğum günlerimiz beraber kutlanırdı 12 Nisan sen 15 Nisan ben…şimdi çok yarım kaldık…bugün tam 1 yıldır yoksun ve anneciğim hergün sana sarılıyor Hergün ziyaretine geliyor…Kocaman bir boşluk yaşıyoruz sensiz…ve anneannen de sana özlemle kavuştu kuzum…içimizdeki hasret büyüdü…bir gün buluşacağız hepimiz o güzel akşamlarımız özel günlerimiz de olduğu gibi sarılacağız…seni çok seviyorum iyiki bizim oğlumuz oldun …düğünün bitiminde oh be teyzem kurtuldum dedin…orda dinlen Erol’um
Güzel kardeşim. Seni her hatırladığımda aklıma tek kelime geliyor: paylaşmak. Sahip olduğunu paylaşmak, öğrendiğini paylaşmak, mutluluğu paylaşmak. Sen hep paylaştın. Çevrendekilere hep bir şeyler katmak istedin. Evime bakıyorum da, her köşesi senden bir anı ile dolu. Bir gün çatkapı bana uğradın, otururken kurye kapıyı çaldı. Bir baktım ki bir paket kahve getirmiş. Sana baktım, “elim boş gelmemiş olayım” dedin. Kıyamadım o kahve paketini açmaya. Ve hala da kıyamıyorum. Öyle, orada duruyor. Sen hep bize ne katabilirim diye düşündün. Gidişin bile bana çok şey kattı: hayatta neyin önemli olduğunu öğretti. Gittiğin her yere neşeni getirdin, gittiğin yer de sana neşe versin. Tekrardan görüşene dek, hoşçakal.
Senin yokluğun tarif edilemez bir boşluk ama hayatıma ve etrafına bıraktığın izler o kadar derin, o kadar güzel ki... Sen bu hayatta tanıdığım en tatlı, en efendi, içindeki aydınlığı etrafına en güzel yayan insandın. Kendine has o benzersiz auran, duruşun ve o çok özel tarzınla bulunduğun her ortamı güzelleştirirdin. Aslında sen sadece benim değil, yüreğine dokunduğun herkesin abisiydin. İnsanların dertlerini o bitmez tükenmez sabrınla dinler, "Onun için ne yapabilirim, nasıl yardımcı olabilirim, bir işine nasıl yararım?" diye dert edinirdin kendine. O harika öğretici ruhunla, sonsuz anlayışınla ve her zaman çözüm odaklı o bilge tavrınla herkesin sığınağı, yol göstericisiydin. Benim hayatımdaki yerin ise kelimelere sığmayacak kadar eşsiz... Sen benim için her zaman, amasız ve fakatsız elinden gelenin en iyisini yaptın. Sadece beni mutlu etmek için, kendinde olanı, fazlalık gördüğün her şeyi hiç düşünmeden, o koca yüreğinle benimle paylaştın. Benim daha sakin kalmamı, hayatta daha az stres yapmamı isterdin hep. O güven veren, sıcacık sesinle bana "Merak etme, her şey çok muhteşem olacak" diyerek içimi ferahlatışını, sırtımı sıvazlamanı asla unutamam. Seninle paylaştığımız, kalbimin en derinlerinde saklı kalan o kadar güzel anılarımız var ki... Biz seninle birbirimizi o kadar iyi tamamlıyorduk ki, hayata karşı hep sırt sırtaydık. Ne yaşarsak yaşayalım birlikteyken hep çok huzurlu, hep çok mutluyduk. Sen benim için sadece mükemmel bir abi değil, aynı zamanda bu hayatta sahip olabileceğim en sarsılmaz dosttun. Seni çok seviyorum. Bana kattığın her şey için sana minnettarım. Her zaman kalbimde, o muhteşem gülüşün ve iyiliğinle yaşamaya devam edeceksin.